این گزارش به دلیل عدم شفافیت در ارائه مستندات پایه نظیر پرسشنامه، روش نمونه‌گیری و جداول اصلی، امکان ارزیابی مستقل و علمی مسیر استنتاج داده‌ها را از بین برده است.

«زن»، در حافظه‌ی تاریخی ما، همواره معمارِ «حریم» بوده است. «پوشش من، حریم خانواده‌ام را حفظ می‌کند.». بانوان ایرانی سال‌ها با این پیش‌فرضِ قطعی زیسته‌اند که اگر زنی در انظار عمومی با قامتی پوشیده‌تر قدم بردارد، سدی نفوذناپذیر دورِ حریمِ خصوصی خانواده‌ کشیده است. این گزاره، که شاید در نگاه نخست بدیهی‌ترین اصلِ پیونددهنده پوشش فردی به امنیت جمعی به‌نظر رسد، در میان گروهی از بانوان ایرانی، چندان با اقبال روبه‌رو نشده است.

اکنون که بیش از حدود پنج ماه از جنگ ۱۲ روزه ما با رژیم صهیونیستی می‌گذرد فرصت مناسبی است برای طرح این پرسش که چرا رفتار جمعی جامعه ایران در این رویداد، بار دیگر با تحلیل‌های رسانه‌ای و دانشگاهی همخوانی نداشت؟ تحلیل‌هایی که مدعی بازنمایی واقعیت مردم بودند و خود را نماینده افکار عمومی می‌دانستند!

هجرت گروهی، ضعف‌های فردی را جبران می‌کند و باعث هم‌افزایی توانمندی‌ها، افزایش انگیزه‌ها و خلاقیت و ابتکار می‌شود. این شیوه از هجرت با محوریت افراد شاخص، چنین حسنی را دارد که دانش‌آموختگان حوزوی از پیشرفت تحصیلی باز نمانند و جلوِ هجرت دیگر طلاب را هم به سمت قم بگیرد.

تمرکز بیش از حد بر منابر و سخنرانی‌های رسمی، باعث شده است که ارتباط چهره به چهره و صمیمانه با مردم کمرنگ شود. بسیاری از مردم، روحانیان را افرادی دور از دسترس و غرق در مسائل انتزاعی می‌دانند که قادر به درک مشکلات و دغدغه‌های روزمره آن‌ها نیستند.

هویت داشتن یعنی احساس تمایز، تداوم و استقلال شخصی داشتن یا این‌که فرد احساس کند همان است که بوده و دیگران نیستند و همواره خود را در «دیگری نبودن» می ‌یابد. هویت نقش معنا سازی را چه در سطح فردی و چه در سطح اجتماعی بر عهده دارد؛ بنابراین هویت مفهومی است که در دنیای شخصی، فرد را با فضای جمعی اشکال فرهنگی و روابط اجتماعی ترکیب می‌کند.

قشر مذهبی جامعه، موتور حرکت امروز جمهوری اسلامی ایران به سمت آرمان‌های متعالی‌اش است. در این میان مردم مذهبی پایتخت به دلیل مقاومت بی‌نظیرشان در برابر فشارهای فرهنگی ـ‌ سیاسی ـ اقتصادی نقش تعیین‌کننده‌تری دارند. پس از طی یک‌سال هجوم پرخاشگرانه و رادیکال علیه حجاب، طبعاً بانوان تهرانی به‌شکل خودآگاهانه‌ای حجاب خود را با «اراده»ی متمایزی برگزیده‌اند. از این‌رو عمق و قدرت «اراده حجاب» پس از این هجمه با قبل آن قابل مقایسه نیست.